تنگه‌های ترکیه

اطلاعات کلی تنگه های ترکیه

1. موقعیت و ویژگی‌های تنگه‌های ترکیه

سیستم تنگه‌های ترکیه متشکل از تنگه‌های استانبول و داردانل و دریای مرمره، به عنوان تنها آبراهی که دریای سیاه را به دریای مدیترانه متصل می‌کند، از اهمیت استراتژیک غیرقابل انکاری برخوردارند. تنگه‌های ترکیه نه تنها برای ترکیه، بلکه برای کشورهای ساحل دریای سیاه نیز چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ امنیت نظامی اهمیت حیاتی دارند. تنگه‌های ترکیه تنها آبراه هایی هستند که دریای سیاه را به دریاهای آزاد متصل می‌کنند.

تنگه‌های ترکیه علاوه بر اهمیت استراتژیک، دارای ویژگی­های منحصر به فرد بسیاری هستند.

نخست آن که تنگه استانبول، مسیر مواصلاتی باریکی است که از وسط کلان‌شهر استانبول، شهری با قدمت سه هزار ساله و جمعیتی بیش از 15 میلیون نفر که از سوی یونسکو به عنوان «میراث فرهنگی جهانی» شناخته شده و از میان تاریخی­ترین مکان های شهر عبور می‌کند.

دوم، تنگه‌های ترکیه به دلیل ویژگی‌های فیزیکی­شان یکی از دشوارترین آبراه‌های جهان از نظر سیر و سفر است. جریان‌های شدید، پیچ‌های تند و شرایط آب و هوایی متغیر ناوبری را به شکل فزاینده ای دشوارتر می‌کند.

به کوتاه سخن، می‌توان گفت که تنگه‌های ترکیه از نظر ناوبری از خطرناک‌ترین و چالش‌برانگیزترین آبراه‌های جهان هستند.

2. پیمان مونترو

با امضای پیمان مونترو در 20 ژوئیه 1936 رژیم حقوقی عبور از تنگه‌های ترکیه با مدنظر قرار دادن امنیت ترکیه و حفظ اصل آزادی عبور برای کشتی‌های تجاری مورد بازنگری قرار گرفته و اصلاح شد. ضمنا، این پیمان رژیم حقوقی عبور کشتی‌های جنگی را نیز در چارچوب قوانین خاص تنظیم کرد.

پیمان مونترو که در منطقه‌ای اعمال می‌شود که از نظر استراتژیک، سیاسی و اقتصادی برای ترکیه از اهمیت بالایی برخوردار است، یکی از معدود توافق‌نامه‌های چندجانبه‌ای است که از زمان امضای آن تاکنون در حال اجراست. پیمان مونترو که از سال ۱۹۳۶ تاکنون از سوی ترکیه با دقت، حساسیت و بی‌طرفی کامل اجرا می­شود، علاوه بر ترکیه ، تعادل منافعی منطقی و قابل اجرا برای تمامی کشورهای ساحلی دریای سیاه و کشورهای ثالث ایجاد می‌کند.

پیمان مونترو دارای مقرراتی در مورد تامین ایمنی جانی، مالی، زیست­محیطی و ناوبری در طول عبور از تنگه‌های ترکیه نمی­باشد. لیکن، ایمنی ناوبری بخشی جدایی‌ناپذیر از آزادی عبور قید شده در پیمان مونتروست. از اینرو، ترکیه حق دارد مقررات ایمنی ناوبری را در چارچوب حقوق بین‌الملل و یا معاهدات و کنوانسیون‌های پذیرفته شده عام تنظیم کند. به عبارت دیگر، اصل «آزادی عبور» از تنگه‌های ترکیه که تحت حاکمیت ترکیه هستند، نمی‌تواند به معنای عبور «آزاد و بدون مقررات» تفسیر شود.

3. تراکم عبور و مرور در تنگه­های ترکیه

حجم عبور و مرور در تنگه­های ترکیه به سطحی حساس و خطرناک رسیده است.

در حالی که در سال 1936 روزانه تنها 17 کشتی از تنگه استانبول عبور می­کرد در حال حاضر عبور متوسط روزانه تقریبا به 107 کشتی در روز رسیده است. به دیگر سخن حجم کشتی­های عبوری تنگه از زمان امضای پیمان مونترو در سال 1936 تا کنون نزدیک به هفت برابر افزایش یافته است.

افزون بر این، ترافیک محلی پرتراکمی در تنگه استانبول وجود دارد. از دیگر سو، تعداد بسیاری شناور ماهی­گیری و شناورهای خصوصی به طور مداوم از این آبراهه استفاده می­کنند.

در سال­های اخیر صرفا تعداد کشتی­های عبوری افزایش پیدا نکرده بلکه با پیشرفت تکنولوژی ابعاد کشتی­ها بزرگ­تر شده و ماهیت محموله­ها نیز نغییر پیدا کرده است. بخش مهمی از کشتی­های عبوری از تنگه­های ترکیه مواد سمی، خطرناک و منفجره (همچون نفت خام، آمونیاک، مواد رادیواکتیو و زباله­های خطرناک) حمل می­کنند. به ویژه از دهه 1990 میلادی تا کنون، به موازات افزایش میزان نفت ورودی به بنادر دریای سیاه شیب افزایش کشتی­های عبوری حامل نفت و مواد خطرناک از تنگه­های ترکیه چند برابر شده است.

کوتاه سخن آنکه میزان حمل مواد خطرناک در تنگه­های ترکیه بیش از بزرگ­ترین خط لوله انتقال نفت بوده و میزان آن هر سال به شکل روزافزون در حال افزایش است.

آمار مرتبط با عبورومرور نفتکش­ها

تنگه­ی استانبول *

سال

تعداد کشتی­های تانکری حاوی مواد خطرناک

میزان مواد خطرناک (در واحد تن)

2006

10.153

143.452.500

2007

10.054

143.939.500

2008

9.303

140.357.500

2009

9.299

144.660.000

2010

9.274

146.750.500

2011

9.103

138.496.500

2012

9.027

131.123.000

2013

9.006

134.444.000

2014

8.745

133.961.000

2015

8.633

135.952.000

2016

8.703

136.100.000

2017

8.832

146.943.648

2018

8.587

147.375.459

2019

8.957

159.498.588

2020

8.435

139.244.513

2021

8.248

147.222.005

2022

8.653

146.904.132

2023

9.287

161.887.518

2024

9.669

167.275.575

2025

9.554

169.782.040

آمار مرتبط با عبورومرور نفتکش­ها

تنگه­ی داردانل *

سال

تعداد کشتی­های تانکری حاوی مواد خطرناک

میزان مواد خطرناک (در واحد تن)

2006

9.567

152.726.000

2007

9.271

149.320.000

2008

8.758

149.052.000

2009

9.567

152.105.500

2010

9.252

156.929.000

2011

8.818

154.606.000

2012

8.998

151.040.000

2013

9.299

149.091.000

2014

9.250

152.286.000

2015

9.524

155.531.000

2016

9.481

156.203.000

2017

9.478

166.729.983

2018

9.247

164.583.997

2019

9.843

171.684.662

2020

9.372

157.193.034

2021

9.208

167.993.722

2022

9.904

166.774.726

2023

10.303

180.893.829

2024

10.450

188.423.834

2025

10.545

193.312.905

* بر اساس داده¬های اداره کل دریانوردی وزارت ترابری و زیرساخت جمهوری ترکیه.

وقوع یک سانحه برای یک کشتی حامل محموله خطرناک در تنگه استانبول می‌تواند پیامدهای شدید زیست‌محیطی و اقتصادی از جمله آلودگی دریا، تخریب اکوسیستم، آسیب به سلامت انسان، خطر آتش‌سوزی و انفجار را به همراه داشته باشد.

ایمنی جانی، مالی، زیست¬محیطی و ناوبری در تنگه‌های ترکیه نه تنها برای ترکیه بلکه برای تمامی کشورهایی که از این تنگه‌ها استفاده می‌کنند، اهمیت دارد. وقوع حوادث ناشی از کشتی‌های حامل محموله‌های خطرناک می¬تواند باعث توقف تردد در تنگه‌ها برای مدت نامعلومی شده و به منافع اقتصادی کشورهای منطقه‌ای که تجارت خود را از طریق تنگه‌های ترکیه انجام می‌دهند نیز آسیب رساند.

4.مقررات قانونی و سایر تدابیر

به ‌منظور افزایش ایمنی جانی، مالی، زیست­محیطی و ناوبری در تنگه‌های ترکیه، کشورمان مجموعه‌ای از تدابیر به هم پیوسته را به اجرا گذاشته است. این تدابیر به صورت فهرست­وار به شرح زیر هستند:

الف. مقررات قانونی مربوط به تنگه‌های ترکیه

اولین تدبیر در این زمینه، آئین‌نامه تنگه‌های ترکیه است. این آئین‌نامه در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۹۴ اجرایی شد و در سایه­ی تجربیات به‌دست‌آمده بعدی، بازنگری شده و آئین‌نامه جدیدی در تاریخ ۶ نوامبر ۱۹۹۸ به اجرا درآمده­است. از سوی دیگر درباره اجرایی شدن آئین­نامه 1998، در اکتبر ۲۰۰۲ دستورالعمل اجرایی داخلی برای نهاد ذیربط صادر شد. این دستورالعمل در پرتو تجربیات به­دست آمده بار دیگر مورد بازبینی قرارگرفته و در سال ۲۰۰۶ منتشر شده­ است. «دستوالعمل ساماندهی عبور و مرور دریایی تنگه‌های ترکیه» در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۹ در روزنامه رسمی منتشر و اجرایی شده و آئین‌نامه پیشین لغو گردیده است.

ب. طرح‌های جداسازی عبور و مرور دریایی

یکی دیگر از تدابیر دولت ترکیه برای تضمین ایمنی جانی، مالی، زیست­محیطی و ناوبری در تنگه‌ها، اجرای «طرح‌های جداسازی عبور و مرور دریایی» (TSS) طبق «کنوانسیون در مورد مقررات بین‌المللی برای جلوگیری از تصادم در دریاها» (COLREG) است که کشتی‌ها موظف به رعایت آن هستند. این نظام جداسازی عبور و مرور دریایی و سامانه گزارش‌دهی آن که در سال ۱۹۹۴ توسط کشور ما ایجاد شده در سال ۱۹۹۵ به همراه برخی مقررات، توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) تأیید گردید.

در هفتاد و یکمین نشست کمیته ایمنی دریایی IMO که در ماه مه ۱۹۹۹ برگزار شد، مؤثر و موفق بودن نظام جداسازی عبور و مرور دریایی اعمالی در تنگه‌های ترکیه و نیز نقش آن در افزایش ایمنی ناوبری و کاهش حوادث دریایی مورد تاکید قرار گرفته است.

ج. سامانه خدمات ترافیک دریایی تنگه‌های ترکیه (TBGTHS-VTS )

از سوی دیگر در چارچوب فعالیت­های معطوف به برخی تدابیر فیزیکی برای ارتقای حداکثری ایمنی جانی، مالی، زیست­محیطی و ناوبری در تنگه‌ها، دولت ترکیه سامانه خدمات ترافیک دریایی با پشتیبانی راداری (TBGTHS-VTS) را در تاریخ ۳۰ دسامبر ۲۰۰۳ راه‌اندازی و عملیاتی کرد. با فعال‌سازی این سامانه، ایمنی جانی، مالی، زیست­محیطی و ناوبری در تنگه‌های ترکیه افزایش بیشتری یافته و کنترل ترافیک دریایی به صورت موثرتری انجام می‌گیرد.

5. نتیجه‌گیری

افزایش عبور و مرور کشتی­های تانکری نه تنها امنیت زیست‌محیطی را تهدید می‌کند، بلکه جان میلیون‌ها شهروند ساکن در تنگه‌های ترکیه و پیرامون آن را نیز در معرض تهدید قرار می­دهد. وقوع یک سانحه نفتکش در استانبول می‌تواند به فجایعی منجر شود که حتی تصور آن نیز دشوار است.

در این راستا، تأمین ایمنی جانی، مالی، زیست­محیطی و ناوبری در تنگه‌های ترکیه یکی از اولویت‌های اصلی کشورمان به شمار می‌رود.