Lesotho'nun Siyasi Görünümü

Lesotho, İngiltere’den bağımsızlığını 4 Ekim 1966 tarihinde kazanmıştır. Yönetim şekli Anayasal Monarşidir. Devlet Başkanı Kral olmakla birlikte, yetkileri Anayasa ile sınırlandırılmıştır. Lesotho Devlet Başkanı, 1996 yılından bu yana Kral III. Letsie’dir.

Ülkede demokrasi, bilhassa askeri yönetimin sona erdiği ve yeni Anayasa’nın kabul edildiği 1993 yılından bu yana giderek güçlenmektedir.

Lesotho'da 1998 yılından bu yana iktidarda bulunan Başbakan Pakalitha Mosisili, 26 Mayıs 2012 tarihinde yapılan genel seçimlerde partisi "Democratic Congress" birinci sırada gelmesine rağmen tek başına Hükümeti kurabilecek oyu alamaması üzerine istifa etmiş ve muhalefet de Mosisili ile "Democratic Congress"i dışarıda bırakacak bir koalisyon arayışında olduğunu açıklamıştır.

Lesotho Kralı III. Letsie, 8 Haziran 2012 tarihinde, seçimlerde ikinci gelen "All Basotho Convention" lideri Thomas Motsoahae Thabane'yi Başbakan olarak atamıştır.

Thabane’nin koalisyon hükümetinin dağılması ve askeri darbe girişiminin ardından Mosisili 2015 yılında gerçekleştirilen erken seçimlerde iktidara gelmiştir.

16 Haziran 2017’den beri ise Thabane tekrar Başbakan olarak göreve başlamıştır.

Hükümet, seçim sonuçlarına göre Kral tarafından görevlendirilen Başbakan tarafından kurulmaktadır. Kurulan hükümetlerin parlamentodan güvenoyu alması gereklidir.

Parlamento ise iki kanatlı olup, 33 üyeli Senato ve 120 üyeli Meclis’ten oluşmaktadır.

Senato’nun 22 üyesi kabile şefleri olup, 11 üyesi ise Başbakan’ın önerisi doğrultusunda Kral tarafından atanmaktadır.

Ülkede 2002 yılından bu yana “karma” seçim modeli (Mixed Member Proportional System) uygulanmaktadır. Sözkonusu seçim modeline göre, Meclis’teki 120 sandalyenin 80’i genel oyla, 40’ı ise nisbi oyla belirlenmektedir (Doğrudan seçilen 80 milletvekiline ek olarak, 40 milletvekilinin, mensup oldukları partilerin seçimlerde aldıkları oy oranlarına göre Meclis’e girmelerine olanak sağlanmıştır). Bu yöntemle, bir seçim bölgesinde oyların tamamını kazanamayacak kadar küçük olan partilerin de Meclis’te temsil edilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

Yargı sisteminde Roma Hukuku örnek alınmıştır. Yüksek Mahkeme, Temyiz Mahkemesi ve Sulh Mahkemeleri yargı sisteminin temelini oluşturmaktadır.